وقف ارباب

پیشکش ناچیز به درگاه ولی عصر (عج)

۵ بازديد
از درد دوری و غـــم هجـــران نـوشتـه ام
از رکــن اصــل و اول ایمـــان نـوشتــه ام
از وارث پـیمبــــر و دیـــن و امــامـتــــش
از آیــه هــا و ســوره قــرآن نوشتـــه ام
از حــس خـوب بنـدگـی و نـور قلـب مــن
از بــوی نرگس و گل و باران نوشـته ام
از آن کـریـم ابن رضـا،صاحـب الـزمـــان
از رابــع الـرئوف و خراسان نوشتــه ام
دل پــر زده به صحن گهرشاد مشهــدش
این بیت را ز حضرت سلطان نوشتــه ام
از نـاظـر بــه معصیـت و خبـط هــای ما
از آن امــام حـاضــر دوران نـوشتــه ام
از فـارِس حجـاز و شهنشـاه جـمکــران
از جمـع بی کران ، جمکران نوشتـه ام
این جمله های خوار،به شان تو نیسـتند
از ضعف درک خود،من چنان نوشته ام
۴ بازديد
کــربــــلا از نــــور چــشــــم حــضـــــرت ام الـبنیـــن
از شـــه بی دسـت و ســر از آن مــه خونیـن جـبیــن
کـربــلا از مـــاه و شـــاه شــیعــــه و قــــرآن و دیـن
آنکــــه بــودش بــر رکـــاب ایــن جهان دُرَ و نـگین
از عـلمـــــدار و ســپهــــدار حــــرم داری خـبــــــر؟ 
آنکــــه در کــــرب و بـلا،مَشــک بــر دنـدان گرفـت
از شـــه کــــرب و بــلا او رخصــت میــــدان گرفـت
آنـکـــه رخســار و بیـانــش خواب از دیـوان گرفـت
ای دلا دیـــدی بــــرادر را جــهــــان از آن گـرفــت؟
از شــه تنهــای پـــر فضــل و کــرم داری خـبـــــر؟
آنـکــــه مـی چـرخــد فـرات کـربلا دور جـمـــالــش
در جهــان نَبوَد همـانندش در اخلاق و کــمـــالــش
آنکه ماه است و همــه نور جهان از آن هــلالـــش
او که خود نور و پدر نور و مُنَوَّر خویش و آل اش
از مـــه تـابــان ایــن هـفـت آسمان داری خـبــــــر؟
۷ بازديد
الـسـلام ای آن که عشق ات بر دل سنگ ام نشسته
الـسـلام ای یــوســف آن مــادر پـهـلـــو شـکـسـتـه
الـسـلام ای فـــارِس تـنـهــای صــحــرا و بـیـــابـان
الـسـلام ای بـوی نـرگـس،بوی یـاس و بوی باران
الـسـلام ای تـــو امیـــد جمعــه هــای بــی قــراری
الـسـلام ای آنکـــه بــودم مــن بـرایـت زخـم کاری
الـسـلام ای نــم نــم باران بـه روی سنگ بی جان
الـسـلام ای روشنـــی ایـــن مـــن دلتـنگ بی جان
الـسـلام ای حاضــر و ناظــر بـه اعمـال سیــاهــم
الـسـلام ای آنکــه شد گریان ز هر خبط و گناهــم
الـسـلام ای نــــور،روشـــن کــــن دل آواره ام را
الـسـلام ای مــاه،بپــذیــر ایــن دل بیـچــاره ام را
۵ بازديد

الا ای یــار من بـر گــو چــه کـس دارد خـبر از تــو
نویسم من به  شب بر روز در صبح و سحر از تـو
ای آنـکه نــور و زیبایی ایـن شمـس و قمـر از تـو
هــمــه بــرکــت،جــوانـی،زنــدگـانـی و ثـمـر از تـو
بگـــو ای مــاه مــن کـی از پــس ایـن ابـر می آیی؟
تــورا دیــدم ولــی نشنــــاختــم بـگـذر ز فرزنــدت
ز تــو دور شـــدم من بـــاختـــم بگـذر ز فرزنــدت
من از خـود یک من بد ســتاختم بگذر ز فرزنــدت
بـــر آن روی بـــد خود تــاختـم بــگذر ز فرزنــدت
بگــــو ای مُنتَظَـــر کــی بعد از این صبــر می آیی؟
چـــه انـــدازه ز اعمالــم شدی غمگین و ناراحــت
ولیــکن ســر نهـــادم مــن به خواب غفلتم راحــت
ببیــــن حـالا پشیمــانم قبولـــم کـن در این ساعــت
شــوم خدمتگــزار و نوکـــر ایــن درگـه و ساحــت
کـــــه مــن رویــت ندیــدم مــاه مـن امـا تو زیبایی

۳ بازديد
ای مــدینـه آنکـه بــودش بــر نبــی  مـادر چه شد؟
ســـرگــذشــت فاطـمـــه آن حضـرت اطهر چه شد؟
آن زن پـهلـــو شکستــه مــانــد پشــت در چه شد؟
مــــادر خـــون خــــدا و هـمســـر حیــــدر چه شد؟
از مه در خون تپیده،همسر شاه و ولی داری خبر؟
آیـــه آیـــه کــل کـــوثــر ریــخت بـــر روی زمیــن
قــدر تسبیــح اش زدنــدش شــد رهــا سوی زمین
فــاطـمــــه ســـر بـــر نـهـــاده روی زانـوی زمین
می کشــد خــود را بسـوی زینــب اش روی زمین
ای مــدینــه بـعـــد زهــرا از عـلـــی داری خـبــر؟
کــربـلا بگشــا دهــان بــرگوی عـاشـورا چه شد؟
راستــی آن نــور چشــم حضــرت حــورا چه شد؟
آن طبیــب فطــرس و آن چـهــره ی گیرا چه شد؟
شمـــر بـا خنجـــر بــرون آمــد گـل زهرا چه شد؟
از حـسیـــن از آن جـمـــال مـنجـلـــی داری خبر؟