مــاه مـن

الا ای یــار من بـر گــو چــه کـس دارد خـبر از تــو
نویسم من به  شب بر روز در صبح و سحر از تـو
ای آنـکه نــور و زیبایی ایـن شمـس و قمـر از تـو
هــمــه بــرکــت،جــوانـی،زنــدگـانـی و ثـمـر از تـو
بگـــو ای مــاه مــن کـی از پــس ایـن ابـر می آیی؟
تــورا دیــدم ولــی نشنــــاختــم بـگـذر ز فرزنــدت
ز تــو دور شـــدم من بـــاختـــم بگـذر ز فرزنــدت
من از خـود یک من بد ســتاختم بگذر ز فرزنــدت
بـــر آن روی بـــد خود تــاختـم بــگذر ز فرزنــدت
بگــــو ای مُنتَظَـــر کــی بعد از این صبــر می آیی؟
چـــه انـــدازه ز اعمالــم شدی غمگین و ناراحــت
ولیــکن ســر نهـــادم مــن به خواب غفلتم راحــت
ببیــــن حـالا پشیمــانم قبولـــم کـن در این ساعــت
شــوم خدمتگــزار و نوکـــر ایــن درگـه و ساحــت
کـــــه مــن رویــت ندیــدم مــاه مـن امـا تو زیبایی